David Beckham jest bohaterem serialu, który właśnie oglądają Polacy. Pokazuje piłkarza jako gwiazdę show biznesu i rodzinnego faceta hodujący pszczoły. Ale jest mocny wątek, gdy kibice odwrócili się od idola. Grozili śmiercią, porwaniem dzieci. O tym, jak Becks radził sobie z hejtem, pytamy psychologa Katarzynę Kucewicz. Słynny piłkarz, gwiazda i mąż innej gwiazdy – Victrii „Posh Space” Adams ze Spice Girls. Po tym, gdy dostał czerwoną kartkę na mundialu w 1998 roku, za niewinny (sam sfaulowany zawodnik drużyny Brazylijczyków o tym mówił) faul, stał się wrogiem publicznym numer jeden nie tylko w Manchesterze, w którym grał w klubie, ale i w całej Wielkiej Brytanii. Zmagał się z hejtem ponad rok i przypłacił to depresją.
Wojna w Ukrainie, inflacja, przeciążenie pracą, media społecznościowe, brak bliskich, siedzący tryb życia – lekarze wymieniają przyczyny naszego fatalnego stanu psychicznego. Jakie są jeszcze? Poznaj wyniki sondażu, jaki wśród lekarzy POZ w całej Polsce przeprowadziło Centrum Terapii Dialog. To świeży raport – zrobiony zaledwie dwa tygodnie temu. W związku z regularnymi doniesieniami medialnymi o zwiększającej się liczbie pacjentów z problemami natury psychicznej, Centrum Terapii Dialog postanowiło zapytać lekarzy POZ: „Czy Twoim zdaniem w ostatnich kilku latach liczba pacjentów w POZ wymagających leczenia u psychiatry znacznie się zwiększyła?”. Prawie wszyscy lekarze rodzinni i to w całej Polsce odpowiedziało, że tak. - Mam nadzieję, że również w gabinetach lekarzy POZ przybywa pacjentów właśnie dlatego, że w Polsce zmniejsza się stygmatyzacja osób leczących się psychiatrycznie – mówi dr. hab. n. med Marek Jarema, psychiatra z Centrum Terapii Dialog. Bo aż 94,2 proc. badanych lekarzy przyznało, że obserwuje znaczny wzrost liczby pacjentów, którzy zgłaszają dolegliwości psychiczne. Tylko 3,9 proc. lekarzy biorących udział w badaniu orzekło, że nie zauważyło wzrostu liczby pacjentów wymagających leczenia u psychiatry.
Michele Morrone, włoski aktor i piosenkarz, znany z głównej roli w filmie “365 dni” - ekranizacji bestsellerowej powieści Blanki Lipińskiej, wyznał że zmaga się z chorobą psychiczną. Ma CHAD, czyli chorobę afektywną dwubiegunową. Ma ją dwa procent Polaków – zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Oficjalnie, bo wielu jest niezdiagnozowanych. Co to jest CHAD? O komentarz poprosiliśmy psychiatrę.
Żerowanie na marzeniach maturzystów o studiowaniu medycyny, potem nieudolne próby ratowania sytuacji, czyli wydanie przez ministerstwo zdrowia dokumentu o „standardach jakości kształcenia”. Czy za kilka lat pacjent będzie legitymował lekarza, by mieć pewność, że skończył studia medyczne z prawdziwego zdarzenia, a anatomii uczył się w prosektorium, które nie było wirtualne? Włos się jeży na głowie każdemu, kto widzi na co zanosi się od kilku miesięcy w kwestii kształcenia przyszłych lekarzy. Naprędce sklecony dokument Ministerstwa Zdrowia niewiele tu zmienia, jeśli ktoś traktuje zawód lekarza poważnie i wie, jak ciężka jest droga studenta uczelni medycznej, który chce ratować zdrowie i życie. Najlepiej wiedzą to rezydenci i starsi lekarze, którzy dyplomu sobie nie kupili, ale harowali na niego nie tylko na studiach, ale już kilka lat przed maturą, by dostać się na medycynę. Protest lekarzy, ten uliczny zakończył się w weekend. Ale nikt z nich nie składa broni. Konflikt lekarzy z Ministerstwem trwa. W Polsce w błyskawicznym tempie otwierane są kierunki medyczne na uczelniach technicznych, handlowych i innych, które dotąd z medycyną nie miały nic wspólnego. Na początku października Ministerstwo Zdrowia i Ministerstwo Edukacji i Nauki wydały dokument o nowych standardach jakości kształcenia studentów kierunków medycznych. Lekarze uważają, że t mydlenie oczu polskim pacjentom i chętnym, by studiować na tych uczelniach.Lekarze protestowali 30 października przeciwko powstawaniu kierunków i uczelni medycznych na absurdalnych warunkach. Dwa dni później Ministerstwo Zdrowia przedstawiło dokument o standardach kształcenia na uczelniach medycznych, ale środowisko lekarzy uważa, że to tylko kosmetyka i pudrowanie czegoś, co działać dobrze nie może.
Aktor popularnego „ House of Cards” - Kevin spędził noc w barze w Uzbekistanie z grupą filmowców. Był niewyspany, gdy nazajutrz rano poszedł zwiedzić Muzeum Afrasiyab w Samarkandzie. „Oglądając malowidła nagle poczułem, jak całe moje lewe ramię drętwieje na około osiem sekund. Życie jest kruche. Dbajmy o siebie – wspominał stojąc przed tłumem, gdy już po udzieleniu pomocy w szpitalu przemawiał przemawiając podczas ceremonii zamknięcia 15. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Taszkencie. Informację o problemach zdrowotnych aktora podał wczoraj „Los Angeles Times”. Aktor nie powiedział publicznie, co tak naprawdę dolegało jego sercu. Kevin Space ma 64 lata, ale zawał serca, dotyka coraz młodszych. Zawał może dopaść także tego, kto nigdy wcześniej nie skarżył się na problemy z sercem. Często pierwsze objawy są nietypowe, szczególnie u kobiet. Przypominamy fragmenty rozmowy Joanny Kamińskiej z Pacjenci.pl z kardiologiem sportowym, prof. dr hab. n. med. Łukaszem Małkiem.
Emerytowany lekarz popełnił samobójstwo. Jak wykazało śledztwo, możliwą przyczyną tragedii jest depresja spowodowana przyjmowaniem antybiotyku cyprofloksacyny. Brytyjski Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych i wyrobów medycznych wystosował oficjalne zalecenie dla lekarzy.
Depresja jest jedną z najczęściej występujących chorób o podłożu psychicznym, z którą zmaga coraz większa część społeczeństwa. Nieleczona może być przyczyną samobójstwa. Dlatego tak ważne jest, by w razie pojawienia się przesłanek świadczących o chorobie, szybko skonsultować się z ekspertem. Jednak często mylimy depresję np. z obniżonym nastrojem. Czym więc różni się depresja od chwilowego kryzysu? Odpowiedź poniżej. Artykuł powstał na podstawie rozmowy z mgr Anną Tulczyńską, psychologiem oraz certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną.
Leki przeciwdepresyjne są coraz częściej stosowane przez pacjentów na całym świecie. Uważa się je za nieszkodliwe i niepowodujące uzależnienia, jednak należy zachować ostrożność, ponieważ mogą oddziaływać z innymi preparatami.
Depresja nazywana jest rakiem duszy. Według WHO do 2030 r. będzie jedną z najczęściej występujących chorób. Depresja nie wybiera – chorują na nią mężczyźni i kobiety, młodzi i starzy, bogaci i biedni. Można jej jednak zapobiegać. I co ciekawe, sposoby na to są bardzo różne, a o jednym z nich dziś powiemy trochę więcej! O opinię poprosiliśmy eksperta.
Depresja to najczęściej spotykane schorzenie psychiczne na świecie. Niepokojące jest to, że zmaga się z nią coraz więcej młodych ludzi. Skąd się bierze depresja? Ostatnio naukowcy z King's College w Londynie odkryli jej nową, zaskakującą przyczynę.
10 września obchodzimy Światowy Dzień Zapobiegania Samobójstwom, który został zainicjowany w 2003 roku przez Międzynarodowe Towarzystwo Zapobiegania Samobójstwom (IASP) we współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) i Światową Federacją Zdrowia Psychicznego (WFMH). W Polsce Światowy Dzień Zapobiegania Samobójstwom organizuje od 2018 roku Polskie Towarzystwo Suicydologiczne w ramach kampanii społecznej „Życie warte jest rozmowy”. Celem tego dnia jest zwiększenie świadomości społecznej na temat problemu samobójstw i pomoc psychologiczna dla osób, które mają myśli samobójcze.
Depresja to jedna z najbardziej powszechnych chorób o podłożu psychicznym. Niestety to poważne zaburzenie często jest bagatelizowane, a późno rozpoznane może prowadzić do tragicznych skutków. Obniżenie nastroju i niechęć do działania mogą być chwilowe, jednak gdy objawy przybierają na sile, koniecznie interweniuj. Jak rozpoznać depresję i jakie pytania pomogą w jej rozpoznaniu? Odpowiedź poniżej. Artykuł powstał na podstawie rozmowy z mgr Anną Tulczyńską, psychologiem oraz certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralna.
Witaminy i minerały w odpowiednich ilościach są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Niedobór pewnych witamin może prowadzić do zaburzeń i chorób, również tych dotyczących stanu psychicznego. Brak których witamin może skutkować rozwojem depresji? Odpowiedź poniżej. Artykuł powstał na podstawie rozmowy z mgr Anną Tulczyńską, psychologiem oraz certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną.
Depresja poporodowa to jedno z wielu obliczy depresji. Niestety wiele kobiet chorujących na nią nie zgłasza się nawet z tym problemem do lekarza, ani nie jest badana pod tym kątem zarówno w trakcie ciąży, jak i po porodzie. Nieleczona depresja poporodowa jest nierzadko przyczyną wielu tragedii życiowych – tak samo dla kobiet jak i ich dzieci. Jak rozpoznać depresję poporodową? Jak ją leczyć? Artykuł powstał na podstawie rozmowy ze specjalistą, mgr. Anną Tulczyńską, psychologiem i certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną.
Na depresję choruje rocznie aż 350 mln ludzi, a w Polsce co roku dotyka ok. 1,5 milion osób. Wbrew pozorom przyczyną choroby nie zawsze jest stres, uzależnienia od narkotyków, alkoholu, zmiany hormonalne czy niektóre choroby. Depresję może powodować również błahy na pozór powód czyli niedobór dwóch składników w diecie. Co to za składniki? Artykuł powstał na podstawie rozmowy mgr Anną Tulczyńską, psychologiem i certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną.
Otyłość uznawana jest obecnie za najpowszechniejszą chorobę cywilizacyjną na świecie, a polskie dzieci należą do najszybciej tyjących w Europie. Otyłość to poważna choroba, która prowadzi do rozwoju groźnych schorzeń, a ponadto ma znaczny wpływ na zdrowie psychiczne. Skąd się bierze otyłość u dzieci i młodzieży i jak z nią walczyć? Rozmowa z dietetykiem klinicznym Izabelą Sobolewską z Poradni Leczenia Otyłości Dzieci i Młodzieży Efekt Klimasa
Osobę kwalifikującą się do bycia osobowością borderline cechuje pesymizm, niestabilność emocjonalna i wysoka impulsywność. Dysfunkcja powoduje, że chory odczuwa silny lęk przed odrzuceniem i rozczarowaniem. Leczenie polega niekiedy na łączeniu psychoterapii z farmakoterapią, choć druga z wymienionych metod wciąż budzi wiele obaw. Czy słusznie? Jakie leki podaje się chorym na borderline? Artykuł powstał na podstawie rozmowy z psychiatrą Adamem Bełdą.
Depresja jest najczęściej występującym schorzeniem psychicznym na świecie. Charakteryzuje się permanentnym pogorszeniem nastroju, zmniejszeniem energii i aktywności oraz utratą zainteresowań. Czego prawdopodobnie nie wiesz o depresji? Przedstawiamy 10 bardzo ważnych faktów, które warto poznać. Artykuł powstał na podstawie rozmowy z psychologiem, certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną mgr Anną Tulczyńską.
Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest w czołówce najczęściej występujących chorób na świecie. Przewlekle obniżony nastrój, niska samoocena oraz negatywna wizja świata i przyszłości to nie jedyne objawy depresji. Pamiętajmy, że depresja to także szereg dolegliwości fizycznych! Artykuł powstał na podstawie rozmowy ze specjalistą mgr Anną Tulczyńską, psychologiem, certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną.
W latach 60 i 70 XX wieku udowodniono, że kontakt ze zwierzętami ma pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne człowieka. Zaczęto więc korzystać z ich pomocy przy leczeniu i rehabilitacji różnego rodzaju schorzeń. Jednymi z najczęściej wykorzystywanych zwierząt w terapii chorób somatycznych i psychicznych są psy.
Depresja to najczęściej występujące schorzenie psychiczne na świecie. Choroba ta jest ciężka zarówno dla chorego, jak i dla pozostałych członków rodziny. Jeśli nasz bliski zmaga się z depresją, warto wiedzieć, jak go wspierać i jakich zachowań unikać. Chcąc pomóc choremu możemy bowiem nieświadomie pogorszyć jego samopoczucie.
Depresja jest najczęściej spotykanym schorzeniem psychicznym na świecie i dotyka coraz młodszych ludzi. Diagnozowanie nastolatków w kierunku depresji jest szczególnie trudne, ponieważ nierzadko ciężko rozróżnić, czy mamy do czynienia z objawami jakichś problemów psychicznych, czy z naturalnym elementem dojrzewania.
W ostatnim czasie dużo mówi się o depresji i jej tragicznych skutkach. Mało kto wie, że istnieje wiele jej odmian, które nie zawsze objawiają się przewlekłym smutkiem i brakiem energii. Jednym z rodzajów depresji jest choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD), charakteryzująca się ciągłym, naprzemiennym wahaniem nastroju, od stanu euforii i silnego pobudzenia do gwałtownego spadku energii i silnego uczucia smutku.
Depresja to choroba, zaburzenie nastroju, które powoduje, że nie mamy energii i jest nam trudno funkcjonować. To, co wcześniej sprawiało nam radość, przestaje cieszyć. Warto wspomnieć, że chwilowy kryzys i okres gorszego nastroju nie jest depresją. Jeśli jednak objawy są nasilone i osoba chora na depresję nie otrzyma specjalistycznej pomocy, choroba może skończyć się odebraniem sobie życia.Depresja jest najczęstszym schorzeniem psychicznym na świecie. Jeśli objawy są nasilone i chory nie otrzyma specjalistycznej pomocy, choroba może doprowadzić do śmierci.Czym jest i jak objawia się depresja? Jak leczyć depresję? Skąd się bierze i jak wygląda u dzieci i nastolatków? Na te i inne pytania odpowiada mgr Anna Tulczyńska, psycholog, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna.
Jak pomóc osobie z depresją? Jak pomóc osobie z depresją na odległość? Jak reagować? Na te i inne pytania odpowiedzieli w rozmowie z portalem Pacjenci.pl specjaliści z wykształceniem medycznym, którzy na co dzień zajmują się problemami pacjentów z depresją - psychiatrka i psychoterapeutka Maja Herman oraz lekarz Marcin Kuna. Z gośćmi rozmawiała dziennikarka Maja Staśko. Maja Staśko: Jak pomóc osobie z depresją?Marcin Kuna - Najważniejsze, to po prostu być dla tej osoby i przyjąć, że to jest rzeczywisty stan. Nie mówić takiej osobie “wydaje ci się” czy frazesów typu “idź pobiegać”, ale pomóc umówić się takiej osobie do specjalisty, pójść z tą osobą, razem wyszukać miejsce, gdzie można znaleźć w takiej sytuacji pomoc. Sami nie będąc specjalistą, nie możemy też dużo, ale możemy po prostu być dla takiej osoby.Gdy udajemy się do specjalisty, to jakiego rodzaju pomoc możemy uzyskać? Marcin Kuna - Po pierwsze, specjalista będzie w stanie rozpoznać czy depresja występuje, na jakim tle, co było powodem wystąpienia tej depresji, a następnie albo pokierować dalej na psychoterapię, gdzie różne problemy, konflikty psychologiczne będzie można rozwijać, jak również będzie w stanie przepisać odpowiednie leki przeciwdepresyjne. W zależności od danej sytuacji klinicznej, można dobrać odpowiednie leki. A jak się zapisać do specjalisty?Marcin Kuna - Do specjalisty można zapisać się na kilka sposobów. Po pierwsze, to co niestety w naszym kraju kuleje, to publiczna ochrona zdrowia. W taki sposób możemy wyszukać najbliższą Poradnię Zdrowia Psychicznego lub Centrum Zdrowia Psychicznego. Inną drogą jest wizyta prywatna, która na pewno będzie dużo szybsza. Na różnych portalach zrzeszających np. lekarzy można wyszukać osobę, z którą znajdziemy jakiś taki Connection, jakąś koneksję, która czasami jest zauważalna na pierwszy rzut oka poprzez np. fakt, że zdjęcie lekarza będzie dla osoby w kryzysie przyciągające. I po prostu należy zapisać się. Mniej ważne będzie do kogo konkretnie się zapiszemy. Najistotniejsze, to żeby potem po pomoc faktycznie się udać. I rozpocząć drogę leczenia. Jak pomóc osobie z depresją na odległość, zdalnie, osobie która nie jest obok nas?Maja Herman - Najważniejsze w takiej pomocy jest to, żeby uważać na to co się mówi do osoby, która jest w kryzysie. Trzeba pamiętać, że czy to jesteśmy na odległość, czy jesteśmy w bliskim kontakcie - słowa mają ogromną moc. W zależności od tego co powiemy, dla tej osoby mogą to być, użyłabym takiego zwrotu, słowa wartościujące życie lub śmierć. Pamiętajmy o tym żeby wyrażać się z szacunkiem do tej osoby oraz do tego co teraz przeżywa. To jest bardzo ważne. Ważne jest żeby jej napisać “tak, jestem dla ciebie, jestem, możesz do mnie pisać”. Wiadomo, w życiu różne rzeczy się dzieją i czasem odpowiedź osobie cierpiącej nie może zostać udzielona od razu i wtedy taka osoba może to odebrać jako niepoważne traktowanie lub, że jej problem nie jest dostatecznie ważny .Istotne jest zatem, żeby zaznaczyć, że być może nie zawsze odpiszesz jej od razu, ale i tak jest dla Ciebie ważna. A co jeśli nie mamy sił wspierać, bo sami jesteśmy w trudnym momencie?Maja Herman - Jeżeli sami przeżywamy też trudne chwile i ktoś zwraca się do nas o pomoc w swojej sytuacji kryzysowej, to najlepsze jest uczciwe postawienie sprawy. “Słuchaj, wiem, rozumiem, że cierpisz, ale ja sama w tej chwili jestem w złej albo w trudnej sytuacji, sama źle się czuję”. Po prostu lepiej uczciwie przedstawić swoje własne samopoczucie. Jeśli będziemy to ukrywać, to i tak to prędzej czy później wyjdzie. Ta druga strona może to odczytać jako brak naszej uważności. Zatem bardzo ważne jest takie uczciwe postawienie sprawy - “słuchaj, ja w tej chwili sama nie jestem w stanie pomóc, ale na przykład tu cię mogę pokierować do tego specjalisty, do takiej osoby itp.”A gdzie można w takiej sytuacji pokierować? Do jakiejś organizacji czy instytucji?Maja Herman - Jest mnóstwo bardzo fajnych organizacji, które funkcjonują w sieci. To są stowarzyszenia pacjenckie bądź pro-pacjenckie, bądź akcje społeczne. Jedna z największych akcji społecznych, która funkcjonuje już od wielu lat na naszym rynku to Twarze Depresji. Informacji o takich miejscach możemy też szukać w sieci lub w mediach społecznościowych, które najbardziej lubimy. Oczywiście trzeba szukać informacji o tym czy są to dobre i zweryfikowane medycznie miejsca. Niezwykle ważne jest również, czy takie miejsca zrzeszają pacjentów i oferują pomoc okołopacjencką. A co, jeśli osoba mówi nam, że chce odebrać sobie życie?Maja Herman - Jeżeli ktoś mówi, że chce odebrać sobie życie, to my powinniśmy w rewersie, w zwrotnej informacji, powiedzieć tej osobie - “Słuchaj, jeżeli chcesz odebrać sobie życie, to możesz teraz pojechać na izbę przyjęć najbliższego szpitala psychiatrycznego i tam się zgłosić i powiedzieć że coś takiego się dzieje. Możesz zadzwonić na telefon alarmowy i powiedzieć, że coś takiego się dzieje lub możesz mi powiedzieć żebym ja to zrobiła. Gdzie teraz jesteś?” A co jeśli nie mamy bezpośredniego kontaktu z daną osobą? Czasem na przykład na jakichś forach czy stronach w internecie zauważymy post, o tym, że ktoś chce odebrać sobie życie, który następnie znika. Tu nie chodzi o to żebyśmy oceniali czy jest to prawda czy nieprawda. Powinniśmy natychmiast poinformować administratorów danej grupy czy strony, a jeśli nie ma odpowiedzi ze strony administracji, to powinniśmy sięgnąć po telefon alarmowy i poinformować o pojawieniu się takiego posta oraz poprosić o reakcję. Oczywiście służby mogą to zbijać. Niestety, w praktyce dzieje się tak, że te informacje są zbijane, ale sami przecież nie jesteśmy w stanie zrobić wszystkiego. Potrzebujemy wsparcia i między innymi od tego jest policja. Jeśli podamy policji adres osoby, która powiedziała, że chce odebrać sobie życie, to co się wtedy stanie? Maja Herman - Policjanci ustalają pod którą jednostkę policyjną podlega dany adres zamieszkania i wysyłają tam patrol. Czasem również dzwonią lub kontaktują się za pomocą mediów społecznościowych. Zazwyczaj jest to jednak kontakt bezpośredni i patrol sprawdza na miejscu czy faktycznie ktoś chce odebrać sobie życie. Jeśli na przykład wiemy, albo osoba mówi, że leczyła się psychiatrycznie, albo, że potrzebuje tej pomocy, to policjanci wiedzą jak reagować i alarmują pogotowie ratunkowe. Wtedy na miejsce jadą w obstawie pogotowia ratunkowego. Jeśli pogotowie przyjedzie, to wtedy od razu jedziemy do szpitala?Maja Herman - Jeśli pogotowie przyjedzie, to w karetce jest ktoś z zespołu specjalistycznego medycznego, który wie jak zareagować. Czasami kończy się na interwencji zespołu ratunkowego poprzez podanie leku lub rozmowę z taką osobą. To też czasami przynosi dużą pomoc. Czasami jest też tak, że pacjent czy pacjentka są zawożeni do izby przyjęć szpitala. Czasami za swoją zgodą, a czasami nie za swoją zgodą. Wbrew pozorom, tych przyjęć do szpitala bez zgody pacjenta jest dużo mniej niż tych za zgodą. Rozmawiali:Maja Staśko - dziennikarka, publicystka. Autorka książek. Aktywistka wspierająca osoby, które doświadczyły przemocy. Publikuje w portalu Goniec.pl i w Krytyce Politycznej Maja Herman - psychiatrka, psychoterapeutka, naukowczyni. Założycielka i prezeska PTMM. Od 2014 roku w przestrzeni mediów medycznych, gdzie edukuje, inspiruje i pilnuje zgodności treści z EBM.Marcin Kuna - lekarz rozpoczynający specjalizację z psychiatrii. Studencki wolontariat spędzał na rozmowach z pacjentami w kryzysie i zdobywaniu doświadczenia przez prowadzenie koła psychiatrycznego. Członek założyciel PTMM.
Zanim jednak samotność znajdzie się na takiej liście (jeśli w ogóle do tego dojdzie), już teraz samotni powinni zadbać o odpowiednią profilaktykę. Z pewnością inaczej będzie to wyglądać w przypadku osób młodych, nie obciążonych chorobami, a inaczej w przypadku osób starszych, w większości już schorowanych.Eksperci reprezentujący różne specjalności (m. in. psycholodzy, neurolodzy, biolodzy, kardiolodzy) zwracają uwagę, że samotność to nie tylko problem społeczny, ale także, i to w dużo większym stopniu, zdrowotny. Ci, którzy przez dłuższy czas (ten czas jest odczuwalny indywidualnie) żyją samotnie, są bardziej narażeni na wiele schorzeń, mogących nawet zakończyć się śmiercią. To dlatego, tłumaczą psycholodzy kliniczni z Uniwersytetu Alabama, że w ich organizmach dochodzi do przewlekłego stanu zapalnego. A ten powoduje szereg reakcji w komórkach, po latach prowadzących do zawału, udaru czy raka. Ryzyko zgonu na skutek zawału czy udaru u osób samotnych jest o ok. 30 proc. wyższe niż u tych, które nie są samotne.Ponadto, jak wykazał eksperyment naukowców z Imperial College w Londynie, w mózgach osób samotnych zostaje zaburzona produkcja dopaminy, jednego z przekaźników uczucia przyjemności – jest jej o wiele mniej niż w mózgach osób żyjących stadnie. Niedobory tego neuroprzekaźnika zwiększają poziom stresu, ryzyko depresji, osłabiają funkcje poznawcze. Dlatego samotność powinna być wpisana na listę czynników przyczyniających się do śmierci, uważają naukowcy z tegoż uniwersytetu.Problem pandemii samotności, pogłębiający się wśród młodych, dostrzegli incjatorzy koncepcji colivingu. To amerykański pomysł na wspólnoty mieszkaniowe. W takiej wspólnocie każdy miałby przestrzeń tylko dla siebie, a byłaby też przestrzeń wspólna dla wszystkich. W Polsce koncepcja colivingu dopiero startuje, ale już budzi zainteresowanie. Do końca roku tę alternatywę , często tańszą, a na pewno bardziej komfortową dla tradycyjnego wynajmu, będą mogli przetestować mieszkańcy Warszawy, Wrocławia, Krakowa i Trójmiasta.- Samotności można przeciwdziałać na wiele sposobów – przekonują naukowcy z uniwersytetu w Alabamie, którzy opracowali specjalny poradnik dla samotnych. Znajdują się w nim tak proste, konkretne porady jak np. gra w planszówki z sąsiadami, wspólne oglądanie telewizji, wspólne spacery czy chociażby pół godziny rozmowy dziennie ze znajomym.